✿﹏โลลิต้า﹏✿
~ Z e r o ~
Z e r o
สุดท้ายเราก็หวนกลับมาคิดถึงเธออีกจนได้และต้องมาระบายถึงเธออีกครั้ง
ทำไงได้ล่ะ
เพราะเธอเป็นแฟนคนแรกของชั้น
ชั้น เอง !
ก็ไม่อาจลืมเธอได้เลย พยายามแล้วไม่ใช่ไม่ทำ รับสภาพแล้วว่าเธอทิ้งชั้นไปรักคนอื่น ไม่อยากนึกเลย
คนนั้นคงดีสมกับที่เธอเลือกใช่มั้ยคะ
เพื่อนเอ๋ย...ชั้นไม่ใช่คนดีนักนะ ถ้าคบชั้นต้องไม่ทิ้งชั้นไปเหมือนกับเค้าได้มั้ย
ชั้นไม่อยากรู้ว่าการสูญเสียมันต้องรู้สึกยังไงอีกแล้ว
เพื่อนรู้มั้ยตั้งแต่ปีใหม่ชั้นต้องเสียอะไรไปบ้าง
ชั้นเสียยายที่ชั้นรักที่สุดในโลก ชั้นคิดถึงยายที่แสนใจดี
ตอนที่ยายเสียชั้นยังมีเธออยู่นะ เรายังรักกันอยู่
เธอส่งข้อความมาปลอบใจชั้นแต่เช้า
ชั้นโง่จิงๆใช่มั้ยที่มังแต่รอ....รอเค้าอย่างมุ่งมั่นว่าเค้าจะกลับมาหา
โง่มากที่มัวแต่ทำตามคำสัญญาของใครบางคนที่บอกให้ชั้นรอเค้ากลับมา
ชั้นรอเธออยู่นะ ชั้นรออยู่ทุกวันทุกคืน ไม่เคยนอกใจเธอไปสนใจใครเลยสักคน
ชั้นเดินมาครึ่งทางแล้วนะ เหลืออีกแค่ครึ่งทางเองเธอเดินลัดไปไหน
เดินกลับมาได้มั้ยล่ะ ! ชั้นอภัย
คนอื่นเค้าว่าเค้ามองเธอไม่ดีก่อนหน้านั้นและบางครั้งชั้นก็มองแบบพวกเค้า
พวกเค้าไม่อยากให้ชั้นคบเธอกันทุกคนเลยนะ ชั้นก็ไม่ได้แย้งอะไรว่ามันไม่จริง
แต่ชั้นรับรู้และเห็นบางอย่างในจิตใจลึกๆของเธอ
ใครจะรู้...ชั้นรู้..ชั้นชอบ....ชอบความคิดของคนๆนี้..มันมีฐิทิมาบังไว้
เพื่อนรู้มั้ยเค้าบอกว่าจะไม่ทำให้ชั้นเสียใจแต่ตอนนี้ ยิ่งกว่าเสียใจ
เค้าผิดสัญญากับชั้นทั้งที่รู้ชั้นก็ไม่อาจมีใคร...และมันอาจจะหยุดไปเลย
ไม่อยากเสียใจอย่างทุกวันนี้
ชั้นมีตัวคนเดียวมีเพื่อนที่ทำให้ยิ้มแค่นั้นพอแล้ว
เจษคนดีกลับมาหาชั้นได้เสมอนะ เจษคนที่ใจดีมีเหตุผลทุกอย่างมีความคิดที่สวยงามไปจากชั้นแล้ว
เจษคนที่พาชั้นไปดูไทเทและเปิดตัวกับเพื่อนๆ ทอ้งชั้นไปอยู่ไหน
เจษคนที่แอบไปดูรอบหนังเพื่อเรา
พาชั้นไปบ้านให้เจอป้าจ๋า เจอแม่ เจอพ่อที่ใจดีกับชั้น
ทำให้ชั้นได้รู้จักหมาปิงปิงกับอังกอร์
เจษที่พาชั้นไปดูเธอเต้นในที่ต่างๆ ทำให้ชั้นรู้ในสิ่งที่ไม่เคยรู้เธอเต้นให้ชั้นดูโดยไม่อาย
เจษคนดีนิทานที่เธอเล่าให้ชั้นฟังชั้นยังอัดเก็บไว้ยังอยู่นะ
เปิดฟังทุกทีทุกที....พาลน้ำตาจะไหล
เจษจ๋ามันยากไม่ใช่หรอกว่าชั้นจะคบเธอ
ชั้นยังทำตามข้อความที่เธอส่งมาเสมอเลยนะ
และจะนึกว่าเธอเพิ่งส่งมาให้ชั้น
เจษที่เคยไปกินข้าวมันไก่ที่ชั้นชอบกินด้วยกันทุกที
อย่างวันนั้น..ที่เราไปกินข้าวหมูแดงหน้ามอ แล้วชั้นตักหมูให้เธอหมดเลยเพราะชั้นไม่ชอบกินหมู
ตัวเองตกใจ ถามชั้นว่าทำไมไม่กิน
ตัวเองมองหาอะไรไม่รู้
ชั้นถามตัวเองก้อบอกว่าหาอะไรให้ชั้นกิน
ชั้นบอกกินได้ตัวเองก้อตักไข่ต้มของตัวเองมาให้ชั้น
บ่อยๆที่ชั้นดื้อและชอบยั่วให้ตัวเองคิดมากบางครั้งเธอก้อยอมตามใจชั้น
บางครั้งเธอก้อให้เหตุผลและข้อคิดดีๆกับชั้น
ชั้นเขียนและจะคิดแต่เรื่องราวดีๆที่อยากจะเก็บไว้ในความทรงจำ
ไม่อาจลืมคนคนนี้ได้เลย
แล้วสุดท้ายฉันก็กลับมาอยู่ที่ศูนย์อีกครั้งและไม่ขอนับหนึ่งใหม่ตราบที่ชั้นยังไม่ได้เจอเธอ
